Mensen zijn eng

Naar het buitenland verhuizen voor studie is iets ongelooflijk gaafs, iets ongelooflijk bijzonders, een kans waar ik me ongelooflijk dankbaar voor voel om te hebben gekregen, maar ook ongelooflijk eng. Ik herinner me de eerste middag dat ik aankwam in mijn kamer in Bangor. Mijn volledige reis naar Bangor was voorbij gegaan als een soort... Continue Reading →

Advertisements

Professor Mireille

Situatieschets: Ik sip van mijn theetje terwijl ik zo af en toe een intimiderende blik richting mijn zwoegende leerlingen werp die hun uiterste best doen om alles wat ze van de Nederlandse taal weten enigszins fatsoenlijk op papier te reproduceren. We zijn inmiddels halverwege het semester en het is tijd voor toets nummer 2. Terwijl... Continue Reading →

“Hoe gaat het in Wales?”

"Hoe gaat het in Wales?" *stilte* In deze stilte denk ik na: Hmm, ik heb mezelf in de eerste week buiten mijn kamer opgesloten waarna ik in mijn badjas security moest bellen om te smeken of ze alsjeblieft mijn deur voor me open zouden willen maken waarop de reactie was 'you have to come to... Continue Reading →

Create a free website or blog at WordPress.com.

Up ↑